“အခ်စ္တစ္ရာဒုကၡတစ္ရာ”

အခ်စ္တစ္ခု၊ျဖစ္လာမႈေၾကာင့္၊

တစ္ခုဒုကၡ၊ပူေဆြးရ၏။

အခ်စ္တစ္ရာ၊ျဖစ္လာပါမူ၊

တစ္ရာဒုကၡ၊ပူေဆြးရ၏။

အခ်စ္ဒုကၡ၊မရိွကမူ၊

ဒုကၡပူေဆြး၊လံုးဝေအး၏။

စိတ္ထား

"ဗုဒၶသာသနာ ကမၻာကုိျဖန္႔မည္”

ကိုယ္တည္းတေယာက္၊

ခ်မ္းသာေရာက္ဖုိ႔၊

ခုေလာက္ႀကိဳးကုတ္၊

အားမထုတ္ဘူး၊

ဗုဒၶျမတ္စြာ၊

ေဒသနာကုိ၊

ကမၻာအႏွံ႔၊

လႊမ္းၿခံျဖန္႔၍၊

တည္တံ့ရွည္ၾကာ၊

ဆံုးကမၻာတိုင္၊

နိုင္ရာအခန္း၊

တာဝန္ထမ္းမည၊္

စြဲလမ္းရင္မွာ အၿမဲတည္း။

                                              ေမာင္ရင့္က်ဴး (ေျမာင္းျမ)

အေမ

      “အေမ့အိမ္”



            အၾကင္နာတံတိုင္းေတြနဲ႔၊

            ကရုဏာအမိုးေတြကာရံထားတဲ့၊

            အေမ့ရဲ့ေမတၱာအိမ္ကေလးဟာ၊

            မုဒိတာပန္းေတြနဲ႔အတူ၊

            ဥေပကၡာတံခါးေတြခိုင္ခ့ံလို႔၊

            သားသမီးေတြအတြက္ေတာ့၊

            လံုျခံဳ ၊ ေအးျမမွဳ၊

            အျပည့္ရွိပါတယ္။

                          အရွင္ပညာသာရ ( မဟာရံသီ )

ကံ

“ကံဆုိတာ အလုပ္”

ေကာင္းသူကိုေပါင္း၊

မေကာင္းသူကိုေရွာင္၊

အၾကံေအာင္ဖို ့အားခဲ၊

အၿမဲတမ္း စိတ္ကိုဆံုးမ၊

ပါပဆိုတဲ့ ဝိတက္ကိုၾကဥ၊္

အလွ်င္မႈကို မၿပဳထိုက္၊

မမိုက္မွ အသက္ရွည္၊

ရွာေဖြမွ ပညာရ၊

ထင္ၾကတာက ကံ၊

ကံဆိုတာ အလုပ္၊

အလုပ္ေကာင္းမွ၊

ကံေကာင္းၿပန္၊

  မွန္တာေျပာမွ ေက်ာ္ေစာ၏။

                                  (မိုးေကာင္း ဆရာေတာ္)

  

အခ်ိန္

"အခ်ိန္ကုိတန္ဖုိးထားပါ"

အပုိေတြ ေတြးမေနနဲ႕၊

ေသေရးက နီးေနၿပီ၊

ဘာၿပီး ဘာလုပ္ရမည္ဆုိတာ၊

စိတ္က ႀကံရြယ္၊

သက္တမ္းက တိုလွသည္၊

ဤဌာေန လူအမ်ား၊

အခ်ိန္ကုိ အက်ိဳးမ်ားဖုိ႔၊

သံုးၾကစို႔လား………

                                        (မဟာရံသီဆရာေတာ္)

ဓမၼသံေဝဂ

"ဓမၼသံေဝဂလကၤာ"

ေလာကဇာတ္ခံု၊ ဤလူ႔ဘုံ၌၊

မ်ိဳးစံုကၾက၊ မာန္မာနႏွင့္၊

ငါကရာဇာ၊ ငါဟာသူေဌး၊ ငါပေဂးဟု၊

ငါေသြးတက္ႂကြ၊ လူ႔ဗာလတုိ႔၊

ေဒသပိုင္းျခား၊ ကာလအားျဖင့္၊

မ်ားျပားလွစြာ၊ အဝိဇၨာေၾကာင့္၊

တဏွာဘီလူး၊ အေမွာင့္ပူးေသာ္၊

ၾကဴးၾကဴးေက်ာ္ေက်ာ္၊ ဂုဏ္ကုိေဖၚ၍၊

ေမာ္ေမာ္ေမာက္ေမာက္၊ ငါတစ္ေယာက္သာ၊

ေလာကတလႊား၊ ေရႊကုိယ္လားဟု၊

ထင္မွားဖက္စြဲ၊ သုိ႔စဥ္စြဲလဲ၊

ဇာတ္ပြဲၿပီးက၊ ျပည္ဖုံးခ်ေသာ္၊ သုဘရာဇာ၊

ေျခေအာက္မွာပင္၊ ဘာသာလူမ်ိဳး၊ ရွိန္မထိုးဘဲ၊

ပုတ္သုိးခႏၶာ၊ ျမွဳပ္ရရွာသည္၊…..ဘယ္မွာ…..ငါဟုရွိအ့ံနည္း။

                                (သစၥပါရမီ ဆရာေတာ္)

ကဗ်ာ

                
              "နိဂံုးမေရာက္ခင္ တဒဂၤခဏ"
 

       ၁။   တျဖည္းျဖည္းႏွင့္    ျဖဴျဖဴလာတဲ့ဆံပင္္

             နက္ခ်င္လြန္းလုိ႔      ေဆးေတြဆိုးၾကတာ  

             တဒဂၤခဏပါပဲ။

      ၂။    တျဖည္းျဖည္းႏွင့္  ေႂကြေႂကြလာတဲ့သြား

            ဝါးခ်င္လြန္းလို႔      ျပန္ၿပီးစုိက္ၾက          

            တဒဂၤခဏပါပဲ။

      ၃။   တျဖည္းျဖည္းႏွင့္  မႈန္မႈန္လာတဲ့မ်က္လံုး

            ျမင္ခ်င္လြန္းလို႔    မ်က္မွန္ကေလးသံုးၿပီးၾကည့္ၾက

            တဒဂၤခဏပါပဲ။

      ၄။   တျဖည္းျဖည္းႏွင့္  ပင္းပင္းလာတဲ့နား

            ၾကားခ်င္လြန္းလို႔  နားၾကပ္ကေလးတပ္ၾက

            တဒဂၤခဏပါပဲ။

      ၅။   အဲဒီ……

   တဒဂၤခဏေတြကုိ အစဥ္ထာဝရလုိ႔မွတ္ခဲ့ရင္

           ရုပ္နဲ႔နာမ္ ေဖာက္ျပန္တဲ့သေဘာ စိတ္မေနာနဲ႔ရႈျမင္

   ဆင္ျခင္မႈေတြဆိတ္သံုး  နိဂံုးပုိင္းမေရာက္ခင္ေတာ့

   ျပဳျပင္လုိ႔ကုိမဆံုးေတာ့ပါလား…..တဒဂၤခဏေရ။

သတၱဝါဟူသမွ် တရားေတြ႕ ၿငိမ္းေအးၾကပါေစ။